Sanderjan Cornelis

Once upon a time in de Kempen

Ik ben Sanderjan Cornelis, glas-in-loodkunstenaar, activist en verhalenverteller met licht.

Ik werd geboren in de winter van 1988 en groeide op in een gezin dat uitgroeide tot een levendige bende van acht kinderen die de Kastelse Kempen (on)veilig maakte. Een omgeving die me leerde observeren, verbinden, ruimte innemen én ruimte laten. Creativiteit, sociale voelsprieten en engagement waren geen bewuste keuzes, maar een manier van leven en thuiskomen.

Ready set, actie!

Al vroeg voelde ik dat de wereld zoals die georganiseerd is, niet vanzelfsprekend aansloot bij wie ik was. Dat besef maakte me niet stil, maar net actiegericht. Jarenlang zette ik me actief in voor de veiligheid en gelijkwaardigheid jongeren en LGBTQ+ personen als animator, jeugdwerker en coördinator van Wel Jong vzw. Dat engagement sijpelt ook door in mijn artistieke praktijk: zichtbaar, speels, soms confronterend, maar altijd menselijk.

In 2020 besloot ik opnieuw met mijn handen te gaan werken en minder in mijn hoofd te leven. Die zoektocht bracht me naar de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Bij toeval botste ik op glas-in-lood. Een eeuwenoude ambacht, beladen met geschiedenis en vaak normerende verhalen. Net die spanning prikkelde me. Ik had geen voorkennis, wel een sterke intuïtie. 

Glas-in-lood was nooit een kinderdroom van me. Het bestond gewoon. Ik zag het voor het eerst bij mijn grootouders. Ik keek ernaar zonder er iets van te maken. Jaren later bleek dat het zich toch had genesteld, stilletjes, en nu onmogelijk weg te denken is uit mijn werk.

Atelier with a view

In 2024 nam mijn praktijk een nieuwe wending. Ik kreeg de kans om in te trekken in het Loodswezen in Antwerpen, waar ik deeltijds als kunstenaar aan de slag ging. Wat begon als een volgende stap in mijn zoektocht, groeide al snel uit tot een plek waar atelier, experiment en ontmoeting samenkwamen. Het werk en het atelier kregen steeds meer zichtbaarheid, met opdrachten, workshops en opleidingen die elkaar in sneltempo opvolgden.

Things escalated quickly, but in a good way.

Die groei maakte iets duidelijk. In januari 2025 besloot ik me volledig te smijten voor de kunst en ging ik voltijds aan de slag als zelfstandig kunstenaar.

Niet veel later volgden enkele bijzondere mijlpalen. Ik kreeg de opdracht om een groots glas-in-loodwerk te realiseren voor cultuurhuis VIERNULVIER in Gent, een traject waarin artistiek onderzoek, techniek en publieke ruimte samenkomen. Daarnaast werd ik betrokken bij Erfgoeddag, waar mijn werk en praktijk werden gepresenteerd binnen een bredere context van ambacht, geschiedenis en hedendaagse interpretatie.

Hoewel glas-in-lood het vertrekpunt blijft van mijn atelier, beperkt mijn werk zich daar niet toe. In alles wat ik maak, vertrek ik vanuit hetzelfde uitgangspunt: spelen met licht, kleur en diepte. Dat onderzoek vertaalt zich ook in schilderkunst, lino’s en andere grafische experimenten. Elk medium biedt een andere manier om lagen te bouwen, verhalen te suggereren en de kijker uit te nodigen om traag te kijken.

Come for the light, stay for the layers

Vandaag gebruik ik glas-in-lood als een hedendaags vertelmedium. In mijn vrije werk verbind ik activisme met humor, referenties aan gay culture, art deco, pop art en grafische structuren. Ik speel met transparantie, verborgen figuren en gelaagdheid, letterlijk en inhoudelijk. Licht is daarbij geen bijzaak, maar een actieve speler: het verandert, verschuift en maakt elk werk levend.

Naast mijn artistieke werk maak ik ook unieke glaswerken op maat voor interieurs, publieke ruimtes en particuliere opdrachtgevers. Soms activistisch, soms ingetogen, maar altijd met aandacht voor sfeer, kleur en karakter. Elk werk ontstaat in dialoog met de ruimte en de mensen die erin leven.

Mijn atelier is een plek waar ambacht, experiment en ontmoeting samenkomen. Waar oude technieken een nieuwe stem krijgen. Waar licht niet alleen binnenvalt, maar iets vertelt.

Welkom.